Kilometrelerce yanyana olabilmek..

Sen benim hayatımın dönüm noktasısın.. Bir sıcak yürek aradığımda hani savrulduğumda oradan oraya tutunduğum bir parıltısın.. 

Kimsenin anlamayacağı kadar yakınımdasın, gözlerim dolu dolu olduğunda bilinmeyen bir duygudan aynı duyguyu yaşamaya ısrarcı olansın.. Hani kaderlerimiz ortak mı bizim demiştik?.. Hani ruh ikizi olduğumuza inandığımız o zamanlarda.. Bildiğim bir şehirde beni beklemektesin onca anının yüküyle.. Yalnız değilsin.. Ben bilirim gittiğin o yerleri, çok görürdüm rüyalarımda Kızılay'da ellerinde kitapla seni.. 

Sense beni ezbere bildiğimiz kaldırımlarda, yokuşlarda hayal ederek avunacaksın bir süre.. Bir süre demlenecek hasretin.. Seni anlayacak bir dost, sığınacak bir liman arayacaksın kim bilir.. Ama kırar onlar seni anlamazlar.. Sen yine beni düşün olur mu?.. İki elim kanda olsa derler ya koşar gelirim yanına..! Yüreğin memleketimin o dar yollarında sıkıştığında dualarım hep senin yanında, umutlarına birikiyor olur..

Her akşam başımı koyduğumda yastığıma içimi sıkan, taşıran ne varsa senin sıcak hayallerine sığınıyor yüreğim.. ve bilirsin sen bunları hem de çok iyi.. Bilirsin bunun anlamını.. Sende sığınmadın mı benim o güçlü duvarlarımın ardına.. Bilirsin biz yıllarca kilometreler boyunca yanyanaydık.. Ne çok yol katettik.. Dile kolay bazılarına çok zordur bu duygu 12 yılımızı verdik. Çabaladık, didindik.. Birimizin imkanı yokken diğeri tüm kimsesizliğine rağmen merhem olabildi tüm yaralara.. Ben bir şeyler yazmak istedim içinde sen ol istedim sadece sen.. Bizi kıran döken ne varsa bir süreliğine yoklarmış gibi davranmaktı niyetim..

Niyet ettim ben sana, senli yarınlara.. Ne dersem ne yola gidersem yanımda olacağının verdiği güvenle doğruyu seçtim hep.. Bunu sen mi sağladın ben mi bilmiyorum fakat çok iyi bildiğim bir şey vardı yüzyıllardır adı konulamayan bir olguydu bu.. Adı ne kardeşlik ne dostuktu.. Bu aynı anda farklı zamanlarda ezbere bir kaderi yaşamaktı..

Şu an da çok uzakta başka hayallerde bir umutla ilerliyorsun yolunda.. Yollar zordur, aşılmaz engelleri besler bazen.. ama biz biliriz hiç bir engel bizim ayaklarımızı bağlayamaz artık.. Yüreğimizide avuturuz zamanla.. 

Zamanla her şey yoluna girer benim kilometretaşımsın sen.. Hayatımın odağı ve kaybolmayan tek gerçeği..

Sen iyi ki varsın, ''iyi ki'' kelimesini tereddütsüzce haykırabildiğim tek insansın!

Tüm bu hikaye bir kırgınlıkla başlamıştı oysa ki.. Yalnızdım.. Yalnızdın.. Yalnızdık.. 

Gözyaşlarımı sildin, sildim gözyaşlarını.. Yaşlandık sonra yılları geçirdik tek bir sual etmeden sevgimizden.. 

Uzakları dert etme kendine, ağır gelmesin sana asla o dar yolların aşılmayacak diye düşünülen yolları.. Ben burdayım, beni bekle dediğin yerdeyim.. 

..ve o gün gelene kadar kıpırdayamayacağım hiç bir yere..

Kim bilir belki de bir gün her şey eskiden de olduğu gibi küçük bir şeker ve bir top dondurmaya bakacaktır ne dersin?..

Kim bilir sen ve ben sonsuzluk yolculuğumuzda hep var olmuş ve var olacağızdır..

Sönmeyen tek zafer meşalemsin sen..

Öfkemi dindiren, sevinçlerimi besleyen en yakınımdasın.. Sırtımın koruma kalkanısın.. Ellerimin titrediği zamanların en güçlü direnişçisisin. İyi ki benimlesin, iyi ki kalbimde ve ömrümde ki en güzel paragraf başısın.. Sen, sen iyi ki varsın !

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !